Si queremos cambiar algo en nuestra vida, afrontar una situación de forma diferente, de una manera nueva, la mente se resistirá mucho y creará escenarios catastróficos. Asusta. Porque no tiene ninguna solución nueva en su base de datos. A la civilización occidental se le ha enseñado desde muy joven a desarrollar la mente. Todo tiene que pensarse, pensarse, pensarse... "¡Piensa con la cabeza! Para qué la tienes!" Y así perdemos postupně schopnost vnímat a cítit a jen myslíme. Proto se musíme tolik učit, tedy co nejlépe naplnit databanku, aby měla mysl dostatek dat.

La mente es una parte integral de nuestro ser y probablemente podríamos encontrar una lista interminable de situaciones en las que es muy necesaria. Sí, lo es. Pero también hay situaciones en las que nos hace la vida muy difícil. Porque es puramente analítica y trabaja SÓLO con lo conocido. De hecho, podríamos comparar la mente con un ordenador que genera respuestas basadas en experiencias previas almacenadas.

LA MENTE EVALÚA Y EVALÚA

Vas de paseo con un niño pequeño y ve un gorrión. Grita de alegría: "Pipi". Sus ojitos se iluminan y observa al esponjoso animalito. Devora cada uno de sus movimientos. Se ríe a carcajadas cuando el gorrión salta. El pequeño no tiene los datos relevantes en su base de datos mental. Sólo observa con el corazón y experimenta el presente. Y esa presencia le llena de felicidad y alegría.
Nosotros, como adultos "listos", explicamos inmediatamente al niño que se trata de un gorrión. Un pájaro común e incluso inútil. Rellenamos la base de datos con los datos necesarios. ¿Y qué hace eso en la vida del niño?
Vamos a dar un paseo otra vez. El niño ve un gorrión. Dice: "Gorrión". Le elogian por su ejemplar trabajo con la base de datos. Por desgracia, ahí acaba el encuentro con el gorrión. La mente ha tomado el control de la situación. El corazón calla.
Sami si odpovězte, jak naše "chytrá" data, obohatila život dítěte...

"Pensar significa juzgar. Ves algo y lo juzgas. O aprecias algo o lo rechazas". (OSHO)

Cuando vemos una flor, decimos que es bonita o que no lo es. Empiezas a juzgar sus cualidades y características. Tu mente envía inmediatamente una consulta a la base de datos y devuelve los valores que se ajustan a la flor. Comienza el análisis. Los datos del pasado son traídos al presente y moldeados por él. En cuanto el pasado entra en el presente, se ha perdido el presente. Si dices: "Esta flor es bonita", se trata de una experiencia pasada. La has conocido, la has juzgado. Has expresado sus cualidades con palabras. Las palabras son juicios. Ahora ya no ves la flor. Entre tú y la flor se interpone tu juicio sobre su belleza. Tu experiencia pasada.

MIRA. AMOR.

Zamilujete se. Krásný pocit. Pocit, kdy do vašeho života přišla bytost, díky které jste byli ochotni naplno otevřít své srdce. A ten mohutný tok Lásky vaším srdcem způsobil ten euforický stav, stav zamilování. Před vámi stojí váš milovaný. A už to jede: Je nádherný! Je pozorný! Je ohleduplný! Je... A je vymalováno J! Mezi vámi a vaším milým stojí vaše posouzení – „Kluk z plakátu“. A jak to bude dál? Váš milý začne vykukovat zpoza plakátu. Začne ho ničit. Křičet: „Haló! Tady jsem!“ Až se mu to nakonec povede. A co uslyší nyní? „Ty ses úplně změnil! Takového tě neznám!“ A pro jistotu zavřeme srdce. A přitom náš milý jen upozorňoval na clonu, kterou mezi vás vložila vaše mysl.

¿Qué hay con ello? Exactamente lo que enseña la metodología oriental. Observar. No analizar.

"Si analizas, das vueltas y vueltas. Si observas, has salido del círculo". (OSHO)

Si te digo: "Mira la flor, pero no pienses", entonces no está permitido hablar. Entonces, ¿qué puedes hacer? Puedes limitarte a observar. Si estás presente sin pensar, si sólo estás mirando algo, eso es observación. Observar significa conciencia pasiva. Pensar es activo, estás haciendo algo. Lo que sea que estés viendo, estás haciendo algo con ello. No eres sólo pasivo, no eres sólo un espejo, estás haciendo algo. Y una vez que haces algo, ya has cambiado esa cosa. Esa cosa ya no existe en tu vida. Sólo existe como una proyección de tu mente. La observación es la experiencia del ser puro. Eres tú y es la flor. Observando tienes la oportunidad de experimentar el presente, de experimentar el encuentro con la flor, de convertirte en ella.

Lo mismo ocurre con nuestra amada. No hay mucho que explicar aquí.

Nuestros momentos más bonitos son cuando estamos en silencio abrazados o cuando nos cogemos de la mano en silencio.

Sólo estar. Sólo observar. Sólo sentir. Ser uno. ¡Ah!

Chcete-li prožívat, pozorovat, být v přítomnosti... vynechte slova. Když jíte – jezte beze slov. Když jdete – jděte – nemluvte. Pouze jděte, třeba jen několik sekund, a zahlédnete jiný svět – svět beze slov, skutečný svět, nikoliv svět mysli, který si člověk v sobě vytvořil. Užívejte chvíle „tady a teď!“

Te deseo unos días llenos de amor.

Artículo publicado con la amable autorización de la revista Sphere

DIOCHI  

casopis-sfera.cz/ gnews.cz - HeK