Los hábitos que utilizamos repetidamente se hacen más fuertes. Funcionan como los músculos del cuerpo. No se trata de dejar de utilizar y ejercitar los "músculos" utilizados en exceso, eso suele ser poco realista.

Pamatujete na vyhořelou Silvu z první části? Nejde o to, aby Silva přestala pracovat, starat se, podnikat... Jde o to, aby se učila zapojovat „svaly", které zapojované nejsou. Začínáme tím, že jim věnujeme pozornost. V tomto případě se Silva učí odpočívat a věnovat pozornost svému tělu, signálům, které tělo vysílá. Zároveň učí druhé pečovat o sebe sama. Projevuje také svoji slabost, únavu, vyčerpání, bezradnost. Není to pro ni snadné, ale zdravé.

¿Cómo sabemos cuándo necesitamos actualizar nuestros hábitos?

Jednoduše. Naše nespokojenost, brblání, zdravotní příznaky (únava, nespavost, bolest hlavy, zad...) nám jasně dávají informaci: „změň něco". Zpravidla je ignorujeme nebo stejně jako u počítače klikneme na pokyn „později". A příznaky časem sílí. Jak jinak bychom věděli, že je nutné učit se něčemu novému. Naše tělo se mění, podmínky kolem se mění a je nutné aktualizovat svá přesvědčení, prozkoumat i ta zakázaná.

¿Cómo se hace eso?

A menudo tendemos a buscar el porqué de esta situación. Volvemos al pasado: "Siempre he podido con ello, ¿qué ha pasado para que ahora esté tan agotado?". Analizamos. Es una posibilidad. A menudo nos lleva mucho tiempo. Y a veces nos ahogamos en ella.

Otra forma es ser conscientes de cómo lo hacemos hoy. De hecho, darnos cuenta de cuáles de nuestros "músculos" están sobrecargados y cuáles no. Y entonces simplemente entrenamos, entrenamos el "músculo" flácido para que se fortalezca. Sencillo, ¿verdad?

Je tady malá past. Netrpělivost. Vzdáváme „cvičení" dříve než ochablý sval zpevníme. Zlobíme se na sebe, že to jde pomálu, že děláme chyby, že .... a tak se mnohdy vrátíme k původnímu způsobu. Proč? Je pohodlnější. Že se tímto rozhodnutím připravujeme o úspěch, štěstí, spokojenost či dokonce zdraví v budoucnosti nevidíme...

Este último punto también fue crucial en la historia de Silvia. Pasó por alto la información de "actualización" durante mucho tiempo. No podría haberlo hecho sin el apoyo de su marido y sus hijos. Superó el miedo a su reacción. Tenía miedo de decirles cómo se sentía realmente y lo mucho que necesitaba quitarse algunas de las responsabilidades que se había impuesto a sí misma por voluntad propia. Su mayor temor era si la respetarían si dejaba de prestarles ese servicio. ¿Sería una buena madre, una buena compañera? Tenía en muy alta estima a sus seres queridos. ¿Y a sí misma? En eso no era tan generosa.

Cuatro prerrequisitos básicos para una autorrealización exitosa

- Los nuevos hábitos llevan tiempo. No mucho, pero aún así.
- Si el hábito es muy fuerte (como el de Silvia), empieza por el primer pequeño paso.
- Un nuevo hábito necesita apoyo. Aprecia el hecho de ir. Aunque sea un poco.
- No estés solo en esto. Es útil tener a alguien a tu lado que te apoye en tus esfuerzos pase lo que pase. Para que te lo recuerde y no dejes que el nuevo hábito se apodere de ti. Un amigo comprensivo, atento y desinteresado es esencial. ¿Por qué? El sistema existente luchará con uñas y dientes contra el "extraño".

Cuando queremos reforzar un hábito, lo único que tenemos que hacer es prestarle atención y ser amables, agradecidos. Es como las personas que queremos en nuestra vida. Las que no tenemos en cuenta, desaparecen con el tiempo.

www.alenajachimova.cz

La continuación de este artículo puede encontrarse aquí: Cuando estamos controlados por "programas anticuados" de la mente, vemos el mundo como somos, no como es... (publicado el 15 de agosto de 2025 en www.gnews.cz)

Este artículo ha sido publicado con la amable autorización de časopisu Sféra

casopis-sfera.cz / gnews.cz-HeK